Debuutroman van expat Maria Vonk
Freelance journaliste Maria Vonk vertrok op 17-jarige leeftijd naar Frankrijk om haar geluk te beproeven als
au pair. Een terugkeer naar Nederland is niet meer aan de orde geweest. De oorzaak: de liefde; Ze kreeg kennis aan een Fransman, trouwde en kreeg kinderen. Tegenwoordig woont ze in Zuid-Frankrijk, waar ze werkt voor Franse tijdschriften.

In haar romandebuut, 'Oude soldaten sterven niet', beschrijft Maria het levensverhaal van haar vader Pieter Vonk, die beroepsmilitair was. Haar moeder, die uit Heino afkomstig was, leerde Pieter Vonk tijdens de oorlogsjaren kennen toen hij in Overijssel tewerk was gesteld. Hoe de twee elkaar leerden kennen, staat uitgebreid in het boek beschreven, maar het is wel een fictionele familiegeschiedenis, géén biografie. Haar vader wilde nooit iets vertellen – en over de oorlog al helemaal niet – en dus heeft ze haar fantasie aan het werk moeten zetten. Daarbij probeerde ze zich voor te stellen, hoe alles gegaan had kúnnen zijn en heeft ze het boek geschreven uit een soort schuldgevoel. Zelf zegt ze hierover: “Eigenlijk heb ik hem nooit goed begrepen. Door in zijn huid te kruipen, ben ik beter gaan begrijpen hoe hij zich altijd gevoeld moet hebben. Zijn jeugd, de oorlogsstrijd, de heimwee… Hij moet erg geleden hebben, maar heeft in zijn leven wel gezien dat alles tóch nog ten goede is gekeerd.''

In het Frans schrijft ze gemakkelijker dan in het Nederlands. Toch is het boek in het Nederlands verschenen. Waarom? “Om het authentieker te maken. De spreektaal van mijn vader komt zo het best tot zijn recht. Hij gebruikte veel bijzondere uitdrukkingen en Jordaanse woorden" , antwoordt Maria. “Eigenlijk wilde mijn vader niet eens militair worden, maar hij had geen keus want er moest brood op de plank komen. Hij werd naar Indië en Nieuw Guinea gestuurd – wist nauwelijks waarom en wat daar gebeurde - en vond het vreselijk om zijn gezin achter te moeten laten. Hij heeft het thuisfront trouw brieven gestuurd, wilde er zeker van zijn dat het daar goed ging. Zijn gezin was zijn alles, daar mocht niemand aankomen! Als kind heb ik zijn afwezigheid als een afgrijselijk gemis ervaren. Ik keek altijd erg tegen mijn vader op en idealiseerde hem. Maar toen hij na achttien maanden uit Nieuw Guinea weer thuis was kwam, was hij bijna een vreemde voor me. Pas toen werd me duidelijk dat mijn vader ook maar een hele gewone man was. Hij was van zijn voetstuk gevallen, maar gelukkig duurde dat niet lang." Maria is eerlijk in haar boek en doet de dingen niet mooier of beter voor dan ze waren. ,,Mijn vader heeft een ongelukkige jeugd gehad en kwam uit een arm, asociaal gezin. In het weeshuis was hij nog het meest gelukkig. Het schrijven van die passages heeft me het meest aangegrepen. Toen hij vijftig was, ging mijn vader met pensioen. Hij kreeg eervol ontslag en genoot van een rustige oude dag. Elke dag op de fiets naar zijn paarden."

Maria Vonk 'Oude soldaten sterven niet' . Prijs: 16.90 euro.
Uitgeverij LJ Veen. ISBN:978 90 204 0884 3